شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان سیستان و بلوچستان
ساعت: 08:55 منتشر شده در مورخ: 1401/02/31 شناسه خبر: 1840230
زندگی را هدیه کنیم؛

پایان نفس کودک چهارساله، آغاز زندگی ۶ نفر شد

پایان نفس کودک چهارساله، آغاز زندگی ۶ نفر شد
اهدا اعضای کودک خردسالم بسیار سخت بود اما وقتی خودم را جای مادران نیازمند اهداء عضو می گذارم دلم رضایت می دهد و خوشحالم که الیسای چهار ساله ام، نجات بخش زندگی ۶ نفر شد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصرهامون، وقتی پایان زندگی یک نفر نجات بخش زندگی چند نفر دیگر می شود؛اهدای عضو عملی انسانی و خیرخواهانه که می‌تواند نجات‌بخش بیمارانی شود که به دلایل مختلفی نظیر ابتلا به بیماری‌ یا حوادث غیرمترقبه به اعضا یا نسوج پیوندی نیاز دارند.

 روزانه افراد زیادی جان خود را براثر نرسیدن به موقع اعضای اهدایی از دست می‌دهند این درحالیست که ثانیه ها می گذرد و گاهی وقت ها چشمی برای همیشه بسته می شود، و گاهی وقت ها هم هر ثانیه زندگی بخش است.
 
الیسای چهار ساله فرشته نجات ۶ بیمار نیازمند پیوند عضو
 
گلثوم جمالزهی، مادر الیسا جمالزهی نژاد در گفت و گو با خبرنگار زاهدنیوز بیان کرد: برای یک خانواده که بیمار مرگ مغزی دارد تصمیم به اهدای عضو عملی سخت و ناراحت کننده است؛ اما وقتی بدانند تنها راه ادامه حیات برای بیماران مبتلا به نارسایی پیشرفته قلب و کبد و بهترین درمان برای مبتلایان به نارسایی کلیه، پیوند عضو است، ممکن است دست به این کار خیرخواهانه بزنند و جان چندین نفر را نجات دهند.

وی با اشاره به انگیزه اهدای اعضای بدن فرزندش به فرد دیگری، تصریح کرد: هدف ما از اهدای عضو کودک چهار ساله مان حس انسان دوستی بود، وقتی فرزندم در بیمارستان بستری بود عرصه زندگی برایمان تنگ، و ناامید شده بودیم، در همین حین به مادری که کنار فرزند بیمارش نشسته بود نگاه می کردم؛ در این فکر فرو رفتم که چگونه می توان باعث خوشحالی دیگران شد ویا یک مادر نگران را از سرگردانی رها کرد.

مادر الیسای چهار ساله با کمی مکث ادامه داد: وقتی می توانستم قلب فرزندم را اهدا کنم و این قلب در سینه کسی دیگر بتپد تصمیم به اهدای عضو دخترم گرفتم؛ تا اعضای سالم بدنش در زیر خروارها خاک مدفون نشود، بر این اساس برای رضای خدا و شادی روح فرزندم و حس انسان دوستانه ای که در من تبلور یافت این تصمیم را عملی کردم.

وی در خصوص چگونگی وقوع حادثه برای الیسا، افزود: در سال ۹۲ دختر بزرگ بنده تومور مغزی داشت برای درمان به تهران رفته بودیم که در بیمارستان به کما رفته بود؛ موقع برگشت به خانه متوجه شدم الیسا تب کرده فورا به بیمارستان مراجعه کردیم اگر چه الیسا قبل از آن در مسیر تشنج کرده بود و در بیمارستان پزشکان آمپول ضد تشنج و دارو تزریق کردند، پس از تزریق داروها به خیال اینکه بچه خواب رفت غافل از اینکه اکسیژن به مغزش نرسیده و بعد از ۱۵ روز دکترها متوجه شدند دچار مرگ مغزی شد؛ در آن روز آخرین لالایی زندگیش را خواندم؛ و پس از آن اعضای بدنش را اهدا کردیم.

جمالزهی با اشاره به اینکه اهدای اعضای فرزندم با رضایت کامل انجام شد، اضافه کرد: با این اقدام هر لحظه که به فرزندم فکر کرده و خلاء نبودش تا مغز استخوانم رسوخ می کند با یادآوری اینکه پایان نفس الیسا زندگی بخش جان ۶ بیمار نیازمند پیوند عضو شد، آرامش می گیرم.

این مادر داغدار و دلسوز اظهار کرد: در تمام این سال ها احساس نکردم الیسا فوت کرده بلکه او در کنار من زندگی می کند و باز اهدای اعضای بدنش خوشحال هستم.

جمالزهی گفت: قلب، کلیه و کبد و بافت های ریه فرزندم نجات بخش زندگی ۶ بیمار شد؛ امیدوارم فرهنگ اهدای عضو در بین مردم نهادینه شود و همگان بدانند که کسانی که اهدای عضو می کنند، همیشه زنده هستند.
 
وی تاکید کرد: بابت فوت دختر بزرگم که مبتلا به تومور مغزی بود بسیار غمگین و ناراحت هستم و راضی به رضای خدا؛ اما هیچگاه احساس نکردم که الیسا در بین ما نیست چرا که وقتی به خوشحالی و حس امید به زندگی آن افراد که با اعضای بدن فرزندم زندگی را مجدد آغاز کردند فکر می کنم آرام می شوم و غم هایم را به باد فراموشی می سپارم.

این مادر فداکار خطاب به تمام هموطنان به ویژه والدینی که با این چنین حوادثی مواجه می شوند، گفت: بدون هیچ شک و شبهه و با افتخار و از صمیم قلب به اهدای عضو فکر کنید چرا که این تنها کاری استکه باعث التیام روح و روان شما و ثوابی برای آخرت و آرامش فرد متوفی می شود.

 جمالزهی خاطر نشان کرد: فرزند من ۴ سال و ۳ ماه بیشتر عمر نکرد، پس از اهدای عضو هم گمنام بودیم زیرا خودمان نخواستیم این موضوع فاش شود تا اینکه یک کمپین اهدای عضو در زاهدان راه اندازی شد و از طرف دانشگاه علوم پزشکی زاهدان از ما دعوت به عمل آمد و آنجا نام دخترمان بر ملا شد.

وی افزود: در آن مراسم حس رضایت و شادی وصف نشدنی داشتیم و احساس کردیم که کار ما ارزش زیادی داشت، و این کار خیر هیچگاه فراموش نخواهد شد.

مادر الیسا در بخش دیگر گفته هایش با اشاره به اینکه برای اهدای عضو باید مرگ مغزی از طرف تیم پزشکی تایید شود، گفت: در این مواقع انجمن اهدای عضو از خانواده هایی که قبلا اهدای عضو انجام دادند درخواست می کند تا با خانواده اهدا کننده صحبت کنند و این کار با ارزشی است تا بتوانند با این موضوع کنار بیایند.

جمالزهی با بیان اینکه قلب و کبد بیشترین نیاز مریضان در ایران است، تاکید کرد: عدم استقبال اهدای عضو در بین خانواده ها به دلیل عدم شناخت به این کار با ارزش است و حس ناخوشایندی که پس از مرگ عزیزشان به آنها دست می دهد، وظیفه همه ما فرهنگ سازی از طریق رسانه و تبلیغات است.
 
 مهمترین منبع تامین عضو برای بیماران نیازمند بیماران مرگ مغزی هستند

نادر اسماعیل زایی، مدیر انجمن اهدا عضو سیستان و بلوچستان با اشاره به اینکه برای بیمار مرگ مغزی انتظار بازگشت به زندگی غیر ممکن است، گفت: رضایت ندادن خانواده های افراد مرگ مغزی به اهدای عضو، یکی از دلایل میزان بالای مرگ و میر بیماران نیازمند پیوند اعضا است.

وی که خود پدر فاطمه همان بانوی ۲۳ساله ای است که با اهدای اعضای بدنش ناجی چند زندگی شد، افزود: بعد از فوت دخترم نهاد مردمی "انجمن اهدای عضو ایرانیان شعبه زاهدان" را با هدف فرهنگ‌سازی اهدای عضو تشکیل دادیم چرا که این استان با توجه به وسعت و پهناوری و از سوی دیگر آمار بالای تصادفات بیشترین بیماران مرگ مغزی را دارد.

اسماعیل زایی ادامه داد: عدم پذیرش مرگ مغزی به عنوان مرگ یکی از دلایل عدم رضایت خانواده ها به اهدای عضو است، باید با صبر و شکیبایی و انجام فعالیت‌های فرهنگی مفهوم مرگ مغزی مساوی است با مرگ را در جامعه خود نهادینه کنیم.

وی با اشاره به اینکه انجمن اهدای عضو سیستان و بلوچستان در سال ۱۴۰۰ رتبه اول کشوری را به دست آورده است، ادامه داد: تاکنون بالغ بر ۹ هزار و  ۳۰۰ نفر از خانواده افراد مرگ مغزی در ایران با اهدای اعضای عزیزانشان موجب نجات جان قریب به ۷۰ هزار نفر از هموطنان خود شده‌اند

انتهای پیام/

https://new.dana.ir/1840230
ارسال نظر
نظرات