شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان البرز
ساعت: 16:08 منتشر شده در مورخ: 1399/04/07 شناسه خبر: 1621552
استاد دانشگاه کالیفرنیا انتقاد کرد؛

خفقان بهداشتی و کاهش درآمد طبقه کارگر در آمریکا

خفقان بهداشتی و کاهش درآمد طبقه کارگر در آمریکا
دست و پا زدن رئیس جمهور بی کفایت ما در مواجهه با بحران ها حقیقت تلخی درباره کشور آمریکا را مورد توجه قرار می دهد و آن این است که آمریکا استثنایی نیست، استثناء است. بسیاری از مسئولیت ها بر عهده ترامپ و مجموعه بی شرم و فاسد او است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "تیتریک"؛ "رابرت ریچ" استاد دانشگاه کالیفرنیا طی یادداشتی انتقادی نوشت، دست و پا زدن رئیس جمهور بی کفایت ما در مواجهه با بحران ها که باعث بدترین پاسخ به کروناویروس در جهان صنعتی می شود و به دنبال اعمال فشار بر اعتراضات سراسری "زندگی سیاهان مهم است" است، حقیقت تلخی درباره این کشور را مورد توجه قرار می دهد و آن این است که آمریکا استثنایی نیست، استثناء است.

هیچ کشور صنعتی دیگری به اندازه آمریکا به طرز اسفناکی در برابر همه گیری کووید19 بدون آمادگی نبود. آمریکا با داشتن 4.25 درصد از جمعیت جهان، تاکنون تمایز غم انگیزی در حدود 30 درصد از فوتی های کووید19 را به خود اختصاص داده است.

چرا ما از سایر کشورهایی که در معرض تهدید یکسان کروناویروس قرار دارند بسیار متفاوت هستیم؟ چرا همه چیز به طرز غم انگیزی در آمریکا اشتباه پیش می رود؟

بخشی از آن به خاطر دونالد ترامپ است.

او و دولت فاسدش بارها هشدارهای کارشناسان بهداشت عمومی و مقامات امنیت ملی در طول ماه های ژانویه و فوریه را نادیده گرفتند. محققان برآورد کردند که اگر آمریکا فقط 1 هفته قبل سیاست های فاصله گذاری اجتماعی را اجرا کرده بود، می توانست از نزدیک به 36000 فوتی پیشگیری کند.

هیچ کشور صنعتی دیگری با واگذاری خرید ونتیلاتورها (دستگاه تنفس مصنوعی) و تجهیزات محافظت شخصی به واحدهای تابعه دولت (ایالت ها و شهرها) به این شدت از مسئولیت شانه خالی نکرده است.

در هیچ کشور صنعتی دیگری کارشناسان بهداشت عمومی و آمادگی اضطراری با جنجال های سیاسی افرادی مانند "جرد کوشنر" داماد ترامپ که به نوبه خود از طرف فاکس نیوز مشاوره داده شده دچار خفقان نشده اند.

در هیچ کشور صنعتی دیگری کووید19 با این سرعت درآمدهای طبقه کارگر را از بین نبرده است. دولت ها در سراسر جهان برای پایین نگهداشتن نرخ بیکاری خود درآمد حمایتی زیادی را فراهم می آورند. در آمریکا نزدیک به 40 میلیون آمریکایی تاکنون شغل خود را از دست داده اند و بیش از 30 درصد از بزرگسالان این کشور قادر به خرید غذا نبوده و در معرض خطر گرسنگی قرار دارند.

آمریکایی ها در بهترین حالت، یک بار چک هایی با رقم 1200 دلار که فقط اجاره بها، مواد غذایی و خدمات همگانی 1 هفته را پوشش می دهد دریافت کرده اند. پس از یک عقب نشینی بزرگ، مردم نهایتا جمع آوری مزایای بیکاری خود (در زمان انقضا و بدون فرصتی برای تجدید آن) را آغاز کردند.

در هیچ کشوری چنین هرج و مرجی در بازگشایی بعد از قرنطینه وجود ندارد. وقتی اروپا به آرامی و با دقت بازگشایی می شود، آمریکا با آشفتگی و هر ایالتی به تنهایی این کار را انجام می دهد. برخی از ایالت ها در عرض 1 شب اقدام به این کار کردند.

یک بیماری همه گیر جهانی نمی تواند نژادپرستی ریشه ای در DNA این کشور را تحت الشعاع قرار دهد. حتی هنگامی که سیاهپوستان آمریکایی به طور نامتناسبی از کروناویروس جان می دهند، با این حال از شدت غم و خشم به خاطر چندین دهه خشونت پلیس و قتل های ناعادلانه مجبور به آمدن به خیابان شده اند.

با وقوع اعتراضات در سراسر کشور در واکنش به قتل سیاهپوست غیر مسلح آمریکایی به دست پلیس، معترضان با خشونت های بیشتری از سوی پلیس مواجه شده اند. پرتاب گاز اشک آور در میان معترضانِ عمدتا سیاهپوست در دوران بیماری همه گیری که منجر به مشکلات تنفسی می شود و به طور نامتناسبی به جوامع سیاهپوست آسیب می زند، بی رحمی ناشایستی است.

 

در واقع، بسیاری از مسئولیت ها بر عهده ترامپ و مجموعه دزدها، دلقک ها، چاپلوسان، لابی‌گران و بستگان بی شرم و فاسد او است.

اما مشکلاتِ هسته اصلی سیستم ناموفق ما که با این بیماری همه گیر آشکار شد، مدت ها پیش از روی کار آمدن ترامپ این کشور را گرفتار خود کرده است.

آمریکا تنها کشور صنعتی بدون مراقبت های بهداشتی تضمینی و جهانی است.

هیچ کشور صنعتی دیگری اصرار ندارد که مراقبت های بهداشتی را به اشتغال گره بزند و منجر به از دست دادن بیمه درمانی ده ها میلیون شهروند آمریکایی درست زمانی که به شدت به آن احتیاج دارند، شود.

ما تنها کشور در میان 22 کشور پیشرفته هستیم که به تمام کارگران خود مرخصی استعلاجی پرداخت نمی کنیم.

متوسط رشد دستمزدها در آمریکا نسبت به اکثر کشورهای صنعتی، مدت ها قبل از اینکه کووید19 منجر به از دست دادن شغل و درآمد آمریکایی ها شود عقب مانده است. از سال 1980 تاکنون، سهام کارگران آمریکایی از کل درآمد ملی بیشتر از سایر کشورهای ثروتمند کاهش یافته است.

و همچنین آمریکا بزرگترین شکاف پرداختیِ مدیرعامل و کارگر را در این سیاره دارد. در سال 1965، مدیرعامل های آمریکایی 20 برابر بیشتر از کارگر معمولی دستمزد دریافت می کردند. امروزه، آنها 278 برابر بیشتر از یک کارگر معمولی دستمزد دریافت می کنند.

جای تعجب نیست که کارگران آمریکایی به مراتب کمتر از کارگران سایر اقتصادهای صنعتی دارای اتحادیه هستند. در مقایسه با 20 درصد در کانادا، 65 درصد در سوئد و 23 درصد در انگلستان، تنها 10.2 درصد از تمام کارگران در آمریکا به یک اتحادیه وابسته هستند. کارگران آمریکایی با اتحادیه کمتر به راحتی تحت تسلط شرکت ها در می آیند و نمی توانند برای مزد بالاتر یا مزایای بهتر چانه بزنند.

بنابراین چه کسی و چه چیزی را می توان در بزرگترین تلفات جانیِ قابل پیشگیری در تاریخ آمریکا سرزنش کرد؟

این شرایط تنها به دلیل بی کفایتی بدخواهانه ترامپ نیست.

چندین دهه است که آمریکا در فراهم آوردن نیازهای اولیه مردم خود ناکام مانده، دهه ها سود و زیان شرکت ها را نسبت به دستمزد کارگران در اولویت قرار می دهد و به ثروتمندان و قدرتمندان اجازه می دهد تا زندگی را برای ما سخت کنند.

این همه گیری مدت ها ادامه داشته است. آمریکا در صحنه جهانی استثناء است، اما نه در مسیری که دوست داریم باور کنیم.

انتهای پیام/

https://new.dana.ir/1621552
ارسال نظر
نظرات