شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان خراسان جنوبی
ساعت: 12:00 منتشر شده در مورخ: 1398/10/28 شناسه خبر: 1564866

فقر، 6 سال پای دختر بیرجندی را به مدارس استثنایی کشاند

فقر، 6 سال پای دختر بیرجندی را به مدارس استثنایی کشاند
فقر باعث شد راضیه، دختر بیرجندی به دلیل اضطراب‌های زندگی، در سنجش ورود به مدرسه، به مدرسه استثنایی برود و 6 سال در آن‌جا درس بخواند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خاورستان، ظاهرا نگاهش به دست‌ها و گوشش به صحبت‌های معلمی است که با روشی خاص در حال تدریس است. اما به نظر می‌رسد حواسش به طور کامل به درس نیست. با خود می‌اندیشد که چرا من در مدرسه استثنایی تحصیل می‌کنم. من‌که مشکل ذهنی، جسمی و حرکتی ندارم. خدای مهربانم من را صحیح و سالم خلق کرده اما چه شد که ۶ سال از عمرم را این مدرسه هستم؟!

اینها مقدمه داستان زندگی دختر ۱۲ ساله‌ای است که علی‌رغم سالم بودن ۶ سال است در مدرسه استثنایی تحصیل می‌کند. در ادامه گزارش‌های اقدامات مرکز رسانه‌یاران خراسان جنوبی، امروز به بررسی زندگی این دختر پرداختیم.

در یکی از بعدازظهرهای بسیار سرد زمستان دنبال آدرس خانه‌ای در یکی از محله‌های مستضعف شهر بیرجند هستیم.

پس از پیداکردن آدرس لحظاتی منتظر حضور همکاران و مسئولانی که قرار بود به همراه ما بیایند شدیم و در نهایت همگی به خانه راضیه رفتیم.

راضیه ابتدا که داخل کوچه متوجه حضورمان شد قصد پنهان شدن داشت و تمایلی برای حضور در خانه نداشت اما با اصرار همکاران به خانه آمد چراکه قرار بود همه برای رفع مشکل او آستین همت بالا بزنند.

پدر راضیه می‌گوید: مشکلاتش پس از ازدواج بیشتر شد و به دلیل اختلافات و مشکلات پیش آمده، ترک دیار کرد و به امید ساختن زندگی بهتر با همسر و فرزند خردسالش عازم بیرجند شد.

وی افزود: مدت زمانی که در روستا بودم با کار کشاورزی برای خود و مردم روزگار گذراندم و اندک درآمدی داشتم اما با توجه به افزایش مشکلات در حالی راهی بیرجند شدم که نه‌تنها شغل مناسبی برای کسب درآمد نداشتم بلکه یک سقف و سرپناهی برای این‌که همسر و فرزندم شب را در آن صبح کنند نیافتم.

پدر راضیه بیان می‌کند: بسیار پرس‌وجو کردم تا نهایتا توانستم در یکی از محلات شهر خانه‌ای که دو اتاق دارد اجاره کنم و دنبال شغل و کسب روزی، راهی خیابان‌‌ها شدم.

وی ادامه می‌دهد: اولین فرزندم که راضیه است روز به روز در حال قدکشیدن بود و کم‌کم باید به فکر تهیه کیف، کفش و لوازم‌التحریر مدرسه برای او می‌شدم.

پدر راضیه عنوان می‌کند: در همین روزها بود که پای فرزند دوم به زندگی سه نفره ما باز شد و من همچنان در پی شغلی برای امرار معاش بودم.

زیر لب خدا خدا می‌کردم کار باشد

وی می‌گوید: روزهای گرم تابستان کنار خیابان می‌رفتم تا شاید کسی نیاز به کارگر برای بنایی داشته باشد. با این امید هر روز مسیر خانه تا خیابان را طی می‌کردم و زیر لب خدا خدا می‌کردم کار باشد که شرمنده زن و بچه‌ام نشوم. روزهای تابستان شرایط بهتر بود و ناامید نمی‌شدم اما در زمستان‌ها شرایط کار بسیار سخت می‌شود و شاید در هفته یک روز هم کاری نباشد.

وی با بیان این‌که مادر راضیه نیز در خانه مشغول نگهداری فرزندان است، ادامه می‌دهد: همسرم همیشه نگران وضعیت زندگی در شهر است چرا که خانه، درآمد و فامیلی که کمک حال ما باشد نداریم و از این بابت همیشه غصه می‌خورد.

وی بیان می‌کند: علی‌رغم این‌که راضیه دختری باهوش و مستعد است اما شرایط زندگی و محیطی که در آن حضور دارد به گونه‌ای است که این دختر را عادت داده که دائم اضطراب داشته باشد و همین مسئله باعث شد قبل از ورود به کلاس اول دبستان در سنجش بدو ورود به مدرسه با مشکل مواجه شود و بنابر تشخیص کارشناس مربوطه در مدرسه استثنایی مشغول به تحصیل شود.

پدر راضیه می‌گوید: دخترم ۱۲ سال سن دارد اما در حال حاضر کلاس چهارم دبستان است و فقط سه سال کلاس اول را گذرانده است.

ظاهر و رفتار این دختر هیچ نشانی از غیرعادی‌بودن ندارد و به نظر می‌رسد تنها به دلیل اضطرابی که در زمان سنجش ورود به مدرسه داشته و حال نیز گاهی دارد مجبور به تحصیل در مدرسه استثنایی است.

تحصیل یکی از مهم‌ترین بخش‌های زندگی هر فرد است چراکه آینده شغلی و زندگی شخصی او را رقم می‌زند. حال اگر به آن توجه نشود و ساده از کنار آن گذشت بی‌شک تبعاتی جبران‌ناپذیر در انتظار آینده شخص خواهد بود.

خانواده راضیه علاوه بر مشکلات مالی، از این‌که دختر دلبندشان در مدرسه استثنایی تحصیل می‌کند نگران هستند و چون با روند کار و ادارات آشنا نیستند، تاکنون برای رفع مشکل اقدام نکرده بودند.

در این راستا اعضای مرکز نیکوکاری رسانه یاران خراسان‌جنوبی به محض اطلاع از مشکل راضیه، در صدد پیگیری و رفع مشکل برآمده و با مدیر آموزش و پرورش شهرستان بیرجند موضوع را مطرح کردند و از وی خواستند با حضور در خانه این دختر و دیدار از نزدیک برای رفع مشکل اقدام شود.

محمدحسین یکه‌خانی مدیر آموزش و پرورش شهرستان بیرجند در این دیدار گفت: بعید است این دختر مشکل ذهنی داشته باشد و نیاز به تحصیل در مدرسه استثنایی نیست.

وی افزود: از همکارانم در مدرسه استنایی می‌خواهم مجدد این دانش‌آموز مورد سنجش قرار گیرد و در صورت تأیید عدم‌مشکل به مدرسه عادی فرستاده شود.

مدیر آموزش و پرورش شهرستان بیرجند بیان کرد: با توجه به این‌که دانش‌آموزان قبل از ورود به دبستان وابسته خانواده هستند و شاید محیط سنجش برایشان قابل درک نباشد احتمال اضطراب هنگام سنجش وجود دارد اما در مورد این دانش‌آموز از همکارانم می‌خواهم نهایت دقت را داشته باشند تا احیانا با تشخیص نادرست سرنوشت این دختر را ناخواسته به گونه‌ای رقم نزنند که دچار مشکلاتی بیش از این شود.

راضیه که اکنون سه خواهر و برادر دارد با پدر و مادرش در سخت‌ترین شرایط ممکن در بیرجند زندگی می‌کند و اگر بخواهد با این وضعیت درآمدی پدر در شرایط سخت اقتصادی و خانه اجاره‌ای که مناسب برای زندگی خانواده شش نفری نیست ادامه زندگی دهد، معلوم نیست چه آینده‌ای در انتظارش باشد.

با توجه به این‌که در دیدار اعضای مرکز نیکوکاری رسانه یاران خراسان جنوبی مدیران کل کمیته امداد امام خمینی (ره) و بهزیستی خراسان‌جنوبی حضور داشتند از طرف مسئولان به پدر راضیه پیشنهاد بازگشت به روستا و انجام کار کشاورزی داده شد.

پدر و مادر راضیه با کار کشاورزی و قالی‌بافی آشنا هستند. در این شرایط سخت اقتصادی، خانواده ۶ نفری، نداشتن شغل و مسکن مناسب، بازگشت به روستا بهترین کاری است که پدر راضیه می‌تواند انجام دهد.

ساخت مسکن توسط کمیته امداد در روستا

رضا سلم‌آبادی مدیرکل کمیته امداد امام خمینی (ره) خراسان جنوبی در این خصوص به پدر راضیه، گفت: اگر حاضر به بازگشت به روستا و کار کشاورزی شوید کمیته امداد آمادگی ساخت مسکن مناسب در روستا برای شما را دارد.

وی با بیان این‌که خوشبختانه در حال حاضر شرایط زندگی در روستا برای شما که شغل و خانه مناسبی در شهر ندارید بهترین راه‌حل است، افزود: در حال حاضر کمیته امداد در حال ساخت مسکن برای محرومان در روستاها است و از این طریق می‌توانیم کمک خانواده شما کنیم.

پدر راضیه زمانی که مشاهده کرد در کنار رفع مشکل تحصیل دخترش، مشکل خانه و شغل نیز برطرف می‌شود، برای رقم زدن آینده بهتر برای فرزندانش حاضر به بازگشت به روستا و مشغول به کار کشاورزی و قالیبافی شد چرا‌ که بازگشت به روستا با توجه به وضعیت زندگی فعلی آن‌ها در شهر، بهترین انتخاب بود.

انتهای پیام/

https://new.dana.ir/1564866
ارسال نظر
نظرات